بهشت و جهنم

ثواب تشييع جنازه

یکی از آرزوهاى جبرئيل اين است كه مى فرمايد: اى كاش بشر بودم تا مى توانستم در تشييع جنازه شركت نمايم.

در اين باب روايات بسيارى است كه ما به قسمتى از آنها اشاره مى كنيم:

1ـ امام باقر(عليه السلام) فرمود: حضرت موسى(عليه السلام) در مقام مناجات عرض كرد پروردگارا اجر و پاداش كسى كه جنازه اى را تشييع نمايد چيست؟

خطاب رسيد اى موسى: هرگاه كسى جنازه اى را تشييع نمايد فرشتگانى را براى او مأمور مى كنم كه وقتى كه از قبر خود برانگيخته مى شود با بيرقهايى تا صف محشر او را مشايعت نمايند.⁽¹⁾

2ـ پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود: هرگاه كسى جنازه اى را تشييع كند، به هر قدمى كه برمى دارد ثواب صد هزار هزار حسنه در نامه عملش ثبت و صد هزار هزار گناه از نامه عملش محو مى شود و صد هزار هزار درجه برايش بالا مى رود. و اگر به نمازش شركت كند صد هزار هزار فرشته به تشييع جنازه خودش شركت مى كنند و براى او طلب مغفرت

مى نمايند و چنانچه تا دفن ميّت بماند همان فرشته ها تا روز قيامت براى او طلب آمرزش مى كنند.(1)

ابن شهرآشوب از موسى بن سيار روايت مى كند كه گفت: من و حضرت على بن موسى الرضا(عليه السلام) موقعى كه به ديوارهاى طوس نزديك شديم من صداى شيون و فغانى شنيدم وقتى به دنبال آن صدا رفتيم ناگاه با جنازه اى مواجه شديم، در اين اثنا ديدم مولاى من حضرت على بن موسى الرضا(عليه السلام) پا از ركاب تهى كرد و از اسب پياده شد نزد آن جنازه رفت و آن را بلند كرد و به نحوى خود را به جنازه چسباند كه برِه نوزاد، خود را به مادر مى چسباند.

پس از اين جريان آن حضرت متوجه من شد و فرمود: اى موسى كسى كه جنازه اى از دوستان ما را تشييع نمايد به نحوى از گناه خارج مى شود كه گويا تازه از مادر متولد شده باشد.

همين كه آن جنازه را نزديك قبر بر روى زمين نهادند ديدم حضرت رضا(عليه السلام)متوجه آن ميت شد و مردم را كنار زد تا خويش را به جنازه رسانيد و دست مبارك خود را بر سينه آن ميّت نهاد و به او فرمود: اى فلان بن فلان! مژده باد تو را به بهشت، بعد از اين ساعت وحشت و ترسى از براى تو نخواهد بود.

من به حضرت رضا گفتم: آيا شما اين ميت را مى شناسى در صورتى كه تا كنون در اين سرزمين نيامده اى؟!

فرمود: اى موسى! آيا نمى دانى كه اعمال شيعيان ما هر صبح و شام بر ما عرضه خواهد شد؟ چنانچه تقصير و گناهى از ايشان به نظر ما برسد از خداى رؤف مى خواهيم كه او را عفو فرمايد و اگر عمل خوبى از او به نظر ما برسد از خداى سبحان تقاضا مى كنيم كه اجر و پاداشى به او عطا فرمايد!⁽¹⁾

^منبع:

1ـ وسائل ج 1 ص 822